نمونه های بسیار خوبی از هتل ها ی بزرگ و کوچک در این کتاب ارائه شده به همراه پلان هایی که روشن کننده راه در طراحی هتل هستند

نرم افزار Bricscad PRO v10.1.11.16643 انتخاب هوشمندانه برای معماران

پس از سال ها و سپری شدن دوران هرج و مرج در عرصه نرم افزارهای طراحی، این فقط AutoCad بود که توانست سیطره بی چون و چرای خود بر عرصه ابزارهای رسم و طراحی مهندسی، برای سالیان طولانی را حفظ نماید. گرچه در زمینه های تخصصی نرم افزار های طراحی بسیاری توسعه یافته اند ولی تا همین یکی دو سال گذشته هیچ رقیب مطرحی به عنوان یک نرم افزار طراحی مهندسی عام موقعیت AutoCad را تهدید نکرده بود. اما نرم افزار BricsCad از بسیاری جهات قابل مقایسه با AutoCad می باشد.
BricsCad Pro انتخاب هوشمندانه برای معماران، مهندسین و طراحان می باشد. این نرم افزار با AutoCAD سازگاری کامل دارد و دارای خط فرمان های بسیاری است که این خط فرمان ها به ساخت CAD کمک می کند. سرعت بسیار بالا در روی سیستم های قدیمی خصوصیتی است که مرهون نگارش بخش های عمده ای از نرم افزار توسط زبان Lisp می باشد که در کنار هسته اصلی ++C آن به خوبی از عهده مدیریت سریع عملیات جابجایی و پردازشی لازم بر آمده است.

قابلیت های کلیدی نرم افزار BricsCad Pro :
- کاوشگر ترسیم قدرتمند
- مدیریت تنظیم یکپارچه
- توانایی پشیتبانی از خط فرمان
- پشتیبانی کامل از برنامه های Visual Basic
- امکان طراحی در لایه های مختلف
- قابلیت ویرایش منابع
- دارای ویرایشگر Mtext
- توانایی انتخاب سریع
- دارای فرمان های LAYON ،LAYOFF ،LAYFRZ ،LAYTHW ،LAYLCK ،LAYULK ،LAYISO ،LAYUNISO در نوار ابزار لایه جدید
- قابلیت فرمان TXTEXP برای گسترش متن
- قابلیت سازگاری بالا با فرمت فایل DWG 2007
- پشتیبانی از تصویر ECW
- عملیات کامل سه بعدی
- رابط کاربری کاملا قابل تنظیم
- پشتیبانی کامل از ARX
- دارای موتور LISP جدید
- قابلیت مدیریت فایل داده کاربر
- دارای ابزارها و منوهای CUI
- قابلیت پشتیبانی از AutoCAD
- قابلیت پیشرفته مدل سازی ACIS سه بعدی 3D solids
- و ...

ناپیوسته های علمی کاربردی و تکنولوژی معماری قربانی یک تصمیم غیر قانونی

اختصاصی معماری نیوز - مهدی پیرحیاتی : تابستان گذشته به صورت ناگهانی بعد از چند سال صحبت هایی مطرح شد که در آن خبر از ندادن پروانه اشتغال به کار به مهندسین ناپیوسته علمی-کاربردی معماری و تکنولوژی معماری با کد اصلی(کد100)می داد.متاسفانه این شایعات مصادف با برگزاری آزمون نظام مهندسی ساختمان در شهریور ماه 90 بود.شایعاتی که بعدها به حقیقت تبدیل شدو باعث به وجود آوردن استرس فراوان و ایجاد شبهه و برگزاری اعتراضات سراسری در بین دانش آموختگان این رشته ها شد.

جهت اعتراض خود به لینک های زیر مراجعه کنید.

بالاخره دفتر نظام مهندسی وزارت راه و شهرسازی در تصمیم شماره 90/430/64834 مورخ 90/06/16  تیر خلاص را بر قلب دانش آموختگان این رشته ها زد و خبر از عدم دادن پروانه اشتغال به کار با کد اصلی داد. همزمان با اعلام چراغ خاموش این تصمیم موج عظیمی از اعتراضات به این تصمیم برگزار شد،و حتی کار تا جایی پیش رفت که نمایندگان چند شهر مثل تبریز با فرستادن نامه به نیکزاد خواستارحل این عمل غیرقانونی شدند و حتی وی را تهدید به استیضاح نمودند. پس از چندی همه چیز برگشت و خبر از حل این مشکل داد.

اما متاسفانه با برگزاری آزمون نظام مهندسی که به خاطر ادغام وزارتخانه های راه و مسکن و شهرسازی به تعویق افتاده بود(آذر ماه 90)پس از اعلام نتایج تاسف بار و خالی از هر گونه منطق در تصحیح اوراق،علیرغم نپذیرفته شدن خیل عظیمی از داوطلبان معماری،باز آنهایی هم که پذیرفته شده بودند و به دنبال گرفتن پروانه کار خود بودند متوجه شدند که وزارت راه و شهرسازی پروانه آنها را با کد 120(مرتبط و نه اصلی) صادر کرده است. یعنی هیچ... .

اما باز هم در طی 2 هفته گذشته نیز دوستان از گرفتن پروانه مرتبط خودداری کرده و بر مواضع قبلی خود استوار بوده اند.بر خلاف بند 38 وجدول یک آخرین مصوبات کمیسیون ماده7 نظام مهندسی و کنترل ساختمان،بخشنامه شماره49383/430 مورخ 88/09/22 که در آن صدور پروانه با کد اصلی به دانش آموختگان این رشته(ناپیوسته علمی-کاربردی معاری) تعلق می گرفت، وزارت راه و شهرسازی اعلام نموده که بر خلاف قانون یاد شده کد 120(کد مرتبط)غیر قابل ارتقاء به این خیل عظیم فارغ التحصیلان تعلق می گیرد.

این عمل بر خلاف ماده 6و7 قانون یاد شده و موارد 44و45 آیین نامه اجرایی آن و مصوبات کمیسون ماده 7(بخشنامه شماره49383/430 مورخ 29/09/88) صورت گرفته است.وزارت راه وشهرسازی نیز برای سرپوش گذاشتن بر عمل غیرقانونی خودشماره عضویت اصلی این گروه را ابطال کرده و پروانه اشتغال به کار این گروه رابرخلاف ماده 25 همان قانون و آیین نامه اجرایی در ماده 50 با کد مرتبط صادر نموده است.

لازم به ذکر است که اکثر دانش آموختگان این رشته،فارغ التحصیلان در بین سالهای 86-80 بوده اند که قبولی در آزمون کاردانی به کارشناسی در آن زمان رویای خیلی از آنان بود.کسانی که با رتبه های تک رقمی در دانشگاههایی مثل بوعلی سینای همدان،شهید رجایی تهران،سنندج،زنجان و .... پذیرفته شده بودند و حالا باید پشت در خانه اصلی خود یعنی نظام مهندسی ساختمان بمانند.

نمی دانیم مشکل از کجاست؟ وزارت علوم؟ راه و شهرسازی؟ و یا دفتر تشکل های حرفه ای سازمان راه و شهرسازی؟ ولی این را خوب می دانیم که این عمل غیر قانونی و برخلاف موازین حقوقی در جامعه ماست و باید از ریشه کنده شود.پس از همه نمایندگان ملت خواستاریم که با پیگیری این قضیه و اصرار بر استیضاح وزیری که خود سابقه درخشانی در دولت ندارد،این مشکل را هر چه سریع تر برطرف نمایند.

متن نامه تقاضای جمعیت تجمع کننده و مدارک مربوط به تقاضای آنها به شرح زیر است:

نمایندگان محترم مجلس در خانه ملت:

با سلام؛ احتراماً اینجانبان فارغ التحصیلان کارشناسی ناپیوسته علمی کاربردی معماری از دانشگاهها و موسسات آموزش عالی مورد تایید وزارت علوم و تحقیقات اعم از افرادی که دارای کد عضویت نظام مهندسی هستند و کسانی که در سال جاری اقدام به عضویت خواهند نمود. (اسامی در پیوست نامه) پس از ابلاغ بخش نامه جدید وزارت مسکن مصوبات کمیسیون ماده 7 قانون نظام مهندسی به علت ذکر واژه علمی کاربردی در مدرک فارغ التحصیلی و ایجاد شبهه در عنوان مدرک تحصیلی و زیر سوال بردن توانایی فارغ التحصیلان کارشناسی ناپیوسته علمی کاربردی معماری و قرار گرفتن مدرک در زیر گروه مدارک مرتبط با رشته معماری قادر به اخذ پروانه اصلی اشتغال به حرفه مهندسی معماری نمی باشیم. خواهشمندیم با توجه به موارد قید شده در ذیل نسبت به رفع این نقص در بخشنامه مذکور اقدام نمایید.

1. کلیه فارغ التحصیلان تا این تاریخ از این امر که قادر به کسب پروانه اصلی نخواهند بود اطلاعی نداشتند و مدرک تحصیلی شان طبق روال با عنوان کارشناسی ناپیوسته علمی کاربردی ارائه گردیده (در صورتی که دانشگاه محل تحصیل علمی-کاربردی نبوده ومدرک از دانشگاههای سراسری یا آزاد صادر شده است) با توجه به اینکه قوانین صادر شده باید عطف به ماسبق نشود، در این بخشنامه این امر در نظر گرفته نشده است.

2. طبق نامه به شماره 38394/430 مورخه29/9/88 مصوبات کمسیون ماده7 کلیه فارغ التحصیلان کارشناسی ناپیوسته علمی کاربردی معماری، رشته اصلی محسوب شده و بر اساس این مصوبه در سال های گذشته تمامی کدهای عضویت، کد اصلی صادر گردیده و پروانه طراحی نیز در صورت قبولی ارائه میگردید و از زمان شروع به تحصیل اینجانبان تا زمان صدور بخشنامه جدید به شماره90/430/8890 مورخه 11/3/90 (در طول مدت 9سال) هیچ گونه اطلاع رسانی صورت نگرفته است.

از تمامی مسولین امر استدعا داریم در بازنگری بر این مصوبات زحمات چندین ساله تحصیلی و ارزش علمی مدرک تحصیلی (کارشناسی ناپیوسته علمی کاربردی) اینجانبان را نادیده نگیرند.

در پایان از اینکه نسبت به احقاق حق فارغ التحصیلان معماری و جامعه مهندسی اقدام می نمایید، صمیمانه سپاسگذاریم.

جمعی از دانشجویان و فارغ التحصیلان معماری


با توجه به بخشنامه اخیر دفتر سازمانهای مهندسی و تشکل های حرفه ای وزارت مسکن و شهرسازی در تاریخ 1390/03/11 به شماره 90/430/8890 که در بند 25 آن ذکر شده: "به فارغ التحصیلان کارشناسی ناپیوسته رشته علمی-کاربردی معماری و مهندسی تکنولوژی معماری از دانشگاهها و مؤسسات آموزشی مورد تأیید وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری، پروانه اشتغال به کار مهندسی در رشته مرتبط با معماری تعلق می گیرد"، بسیاری از فارغ التحصیلان این رشته ها با مشکلات جدی برای دریافت پروانه اشتغال به کار مواجه شده اند.

از آنجایی که در پیوست بخشنامه شماره 89/400/62271 همان دفتر، خطاب به روسای محترم سازمان مسکن و شهرسازی استانها و روسای محترم سازمان نظام مهندسی و ساختمان استانها که به امضای نماینده های محترم وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، سازمان مسکن و شهرسازی، و سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور رسیده قید شده: "... کمیسیون هم ارزی، فراتر از آن، وارد اصلی کردن رشته های مرتبط با مهندسی نمی شود. چه در مورد رشته های اصلی و چه در مورد رشته های مرتبط با مهندسی، تشخیص عنوان رشته ها "این همانی" با وزارت علوم، تحقیقات و فناوری می باشد..."، لذا ابهامات و سوالاتی را که در این زمینه برای فارغ التحصیلان رشته های فوق الذکر بوجود آمده با آن مقام محترم در میان می گذاریم، و تقاضای رسیدگی و همکاری داریم:

1- در بند 38 از "آخرین مصوبات کمیسیون هم ارزی رشته ها بر اساس عنوان مدارک تحصیلی دانشگاه ها" که در سایت وزارت مسکن و شهرسازی موجود است (و فایل آن به نامه پیوست گردیده) قید شده: "به فارغ التحصیلان رشته علمی-کاربردی معماری از دانشگاهها و مؤسسات آموزشی مورد تأیید وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، پروانه اشتغال به کار مهندسی معماری با کد 100 (پروانه اصلی) تعلق می گیرد" و این بند در تضاد با بند 25 از بخشنامه فوق الذکر است.

2- با توجه به مطلب بالا، این سوال مطرح است که اگر در بخشنامه شماره 90/430/8890 قانون تغییر یافته، آیا عطف به ماسبق هم می شود؟ آیا دانشجویانی که در هنگام ورود به دانشگاه و حتی بعضاً در هنگام فراغت از تحصیل، شامل چنین قانونی نبوده اند، ویا حتی فراتر از آن بسیاری فارغ التحصیلان که پروانه طراحی دارند هم مشمول این قانون میشوند و از دریافت یا تمدید پروانه اشتغال به کار مهندسی معماری با کد اصلی محروم می شوند؟

3- با توجه به اینکه واحد های درسی گذرانده شده توسط فارغ التحصیلان رشته های فوق الذکر، تقریباً مطابقت کامل با واحد های درسی فارغ التحصیلان رشته مهندسی معماری دارد، و حتی بعضاً یک یا دو ترم بیشتر از دانشجویان مهندسی هم تحصیل کرده اند، محرومیت این فارغ التحصیلان از دریافت پروانه اشتغال به کار مهندسی معماری با کد اصلی، ضایع شدن حق تعداد کثیری از این فارغ التحصیلان نیست؟

4- اگر تنها پیشوند نام رشته ها، دلیل حذف آنها از کد اصلی معماری و قرار گرفتن این رشته ها در کد رشته مرتبط با معماری است، آیا انتظار بازنگری در واحدهای درسی (که منطبق با دانشجویان مهندسی است) و اتخاذ تصمیمی مقتضی برای انتقال مجدد آنها به کد رشته اصلی مهندسی معماری (که با توجه به بخشنامه 89/400/62271 به نظر می رسد در حیطه اختیارات آن وزارتخانه محترم است)، انتظار نامعقولی است؟

ضمن اینکه خاطر نشان می کنیم که در کنکور ورودی کارشناسی ناپیوسته،اکثریت دانشگاه ها پیشوند علمی-کاربردی یا مهندسی تکنولوژی را در ابتدای نام رشته هایشان دارند، و بسیاری از متقاضیان رتبه های تک رقمی و دو رقمی کنکور کارشناسی ناپیوسته در این دانشگاه ها تحصیل کرده اند، که به موجب بخشنامه اخیر، از دریافت پروانه طراحی محروم شده اند... در حالی که فارغ التحصیلان تعداد اندکی دانشگاه های باقیمانده که بعضاً تراز پایین تری هم در آزمون ورودی داشته اند، با گذراندن واحدهای درسی مشابه، و صرفاً به دلیل قید نشدن پیشوند های مذکور در مدرک تحصیلی شان، قادر به دریافت پروانه طراحی هستند.

آیا محروم شدن تعداد کثیری از فارغ التحصیلان رشته های علمی-کاربردی و مهندسی تکنولوژی معماری (اعم از دانشگاههای سراسری،غیر انتفاعی،آزاد، و علمی-کا ربردی)، صرفاً بخاطر وجود یک پیشوند (که در ماهیت فرایند تحصیلی آنها کاستی یا تغییری را ایجاب نکرده)، نباید انتظار همکاری و مساعدت وزارت محترم علوم، تحقیقات و فناوری را در آنها ایجاد کند؟

در پایان، ضمن سپاسگزاری از توجه و همکاری آن مقام محترم، امضای تعدادی از فارغ التحصیلان رشته های مذکور (به نمایندگی از تعداد زیادی از آنان در شهر های مختلف کشور)، به همراه بخشنامه های ذکر شده در بالا (که بخش های مورد نظر در آنها های-لایت شده) پیوست میگردد.

با سپاس

جمعی از فارغ التحصیلان کارشناسی ناپیوسته علمی-کاربردی و مهندسی تکنولوژی معماری



منبع: سایت خبری تحلیلی معماری نیوز

فیلمی از منارجنبان اصفهان

در ایران برخی مناره‌ها قابلیت تکان خوردن را دارند که به اصطلاح به آنها منارجُنبان می‌گویند. از معروفترین منارجنبان‌های ایران یکی در اصفهان و دیگری در شهرستان اردکان و در بخش خرانق واقع شده‌اند.
شهرت این بنای کوچک با پهنای نه متری و بلندای هفده متری هر مناره‌اش به سبب تکان خوردن منارهای آن است. با تکان دادن یکی از مناره‌ها مناره دیگر و کل ساختمان نیز تکان می‌خورد. ایوان بنا به سبک مغول ساخته شده‌است. ولی شکل مناره‌ها نشان می‌دهد که آنها را اواخر دوره صفویه به ایوان اضافه کرده‌اند.

 

تکان خوردن مناره‌های این بنا تا مدت‌ها برای دانشمندان پرسش برانگیز بود. معماری اسرار آمیز این بنا برای بسیاری هنوز هم در هاله ابهام باقی مانده‌است. منطقی‌ترین علتی که برای تکان خوردن مناره‌ها وجود دارد، پدیده فیزیکی تشدید یا پدیده رزونانس است. چون مناره‌ها سبک معماری مشابهی دارند، تکان خوردن یکی روی دیگری اثر می‌گذارد.

ایوان منارجنبان یکی از نمونه‌های سازه‌های سبک مغولی ایران است و از آن دوره کاشیکاریهایی هم دارد. مناره‌ها بعداً و در تاریخی که درست معلوم نیست و احتمالاً در پایان روزگار صفوی به ایوان مزبور اضافه شده و با حرکت دادن یکی از آنها، دیگری نیز حرکت می‌کند. اما نکته جالب در این بنای تاریخی آن است که با حرکت دادن یک مناره، نه تنها مناره دیگر به حرکت در می‌آید، بلکه تمامی این ساختمان به لرزه درمی‌آید.
در ایران برخی مناره‌ها قابلیت تکان خوردن را دارند که به اصطلاح به آنها منارجُنبان می‌گویند. از معروفترین منارجنبان‌های ایران یکی در اصفهان و دیگری در شهرستان اردکان و در بخش خرانق واقع شده‌اند.
شهرت این بنای کوچک با پهنای نه متری و بلندای هفده متری هر مناره‌اش به سبب تکان خوردن منارهای آن است. با تکان دادن یکی از مناره‌ها مناره دیگر و کل ساختمان نیز تکان می‌خورد. ایوان بنا به سبک مغول ساخته شده‌است. ولی شکل مناره‌ها نشان می‌دهد که آنها را اواخر دوره صفویه به ایوان اضافه کرده‌اند.

منارجنبان اصفهان

این بنا به صورت یک بقعه و دو مناره است که بر روی گور «عموعبدالله» از پارسایان نامآور سده هشتم هجری بنا شده و سنگ قبر آن مورخ به سال ۷۱۶ هجری، هم‌زمان با اواخر پادشاهی «اولجایتو» ایلخان مسلمان مغول است. ایوان منارجنبان یکی از نمونه ‌های سازه‌های سبک مغولی ایران است و از آن دوره کاشیکاریهایی هم دارد. مناره‌ها بعداً و در تاریخی که درست معلوم نیست و احتمالاً در پایان روزگار صفوی به ایوان مزبور اضافه شده و با حرکت دادن یکی از آنها، دیگری نیز حرکت می‌کند. اما نکته جالب در این بنای تاریخی آن است که با حرکت دادن یک مناره، نه تنها مناره دیگر به حرکت در می‌آید، بلکه تمامی این ساختمان به لرزه درمی‌آید. آرامگاه «عموعبدالله» در بقعه منارجنبان زیارتگاه مردم ساکن دهکده «کارلادان» (گارلادان) است که این بقعه در آنجا واقع شده و تا شهر اصفهان حدود هفت کیلومتر فاصله دارد

پاسخ دانشگاه علمی کاربری به مشکل خوانندگان:معماری رشته فنی نیست و دیگرمهندسی ندارد

من هم بعد از خواندن این پاسخ خنده بر لبانم جاری شد.

معماری رشته ی مهندسی نیست.

معمار

معمار، یک فرد آموزش دیده در برنامه ریزی، طراحی و نظارت بر ساخت و ساز ساختمان است، عملکرد یک معمار که به آن معماری گویند به معنای پیشنهاد یا ارائه خدمات حرفه ای در ارتباط باطراحی و ساخت ساختمان یا گروهی از ساختمانها ست و یا فضایی در اطراف سایت ساختمان که هدف عمده آن اشغال یا استفاده توسط انسان است.از نظر وازه شناسی واژه معمار از واژه لاتین architectus مشتق شده است که خود آن از واژه arkhitekton اقتباس شده است

در واقع معمار، مانند همه افراد دیگر، تخیلاتی دارد ولی با این تفاوت که می‌تواند این تخیلات خود را به عرصه ظهور برساند. تفاوت معماران نیز در قدرت تخیل، و همچنین توانایی آنان برای تحقق بخشیدن به آن است. معماری علمی است که با تکیه بر مضامین علمی و حرکت در مسیرخلاقیت هنری سعی در بهبود شرایط زندگی برای آحاد جامعه دارد و در واقع یک معمار، باید در تمامی زمینه‌های علمی و هنری خبره باشد تا بتواند اثری در خور توجه از خود بجا بگذارد.

از نظر حرفه ای تصمیمات یک معمار می تواند بر امنیت عمومی تاثیر بگذارد و در نتیجه معمار باید تحت آموزش های تخصصی شامل آموزش پیشرفته و عملی (کارآموزی) برای کسب مجوز تجربه عملی قرار بگیرد.الزامات عملی، فنی، و علمی برای تبدیل شدن به یک معمار، صلاحیت این دادگاه ها متفاوت است.(پایین را ببینید) واژه معمار و معماری نیز در رشته های معماری منظر، معماری دریایی و اغلب فن آوری اطلاعات (برای مثال یک معمار نرم افزار) ها استفاده می شود. در بسیاری از حوزه های قضایی، حرفه ای و تجاری جهان استفاده می شود از اصطلاح "معمار"، در خارج از واریانت های مربوط به ریشه لغات ذکر شده، از نظر قانونی محافظت شده است.

معماری در عمل

معماری کسب و کاریست که در آن دانش فنی، مدیریت، و درک درست کسب و کارهمپایه طراحی مهم می باشد.یک معمار ماموریتی از مشتری را میگیرد؛ این ماموریت ممکن است شامل تهیه گزارش امکان سنجی، ساخت ممیزی، طراحی یک یاچندین ساختمان سازه ها، و فضاهای میان آنها باشد.معمار در توسعه لوازمی که مشتری ها از ساختمان می خواهند شرکت می کند.در طول پروژه (برنامه ریزی به تصرف)، معمار تیم طراحی را هماهنگ مینماید مهندسان سازه، مکانیکی، الکتریکی و متخصصان دیگر، توسط معمار مشتری و یا معمار سپرده می شوند، که باید اطمینان حاصل شود که کار هماهنگ برای ساخت طرح است.

نقش طراحی

معمار استخدام شده توسط یک مشتری برای ایجاد یک مفهوم طراحی است که مطابق با الزامات که مشتری مسئول است و امکانات لازم و مناسب را برای استفاده وی فراهم کند.

نقش سند نویسی

معماران اسناد فنی و یا اسناد "کارگر" (نقشه های ساخت و ساز و مشخصات)، را آماده می کنند که معمولا هماهنگ و مکمل است با کار انواع تخصص ها [به عنوان مثال، با تخصص های متنوع مثل مهندسین مکانیکی، لوله کشی، برق، عمران، سازه، و غیره.] و برای خدمات ساختمان و برای اخذ مجوز (اجازه توسعه و ساختمان) که نیازند است به انطباق با ساختمان، زمین لرزه، و مربوط به مقررات فدرال و محلی می باشد.

نقش ساخت

معماران به طور معمول پروژه رابه مناقصه از طرف مشتریان خود قرار می دهند.

عمل و تخصص های جایگزین

در دهه های اخیر ما شاهد افزایش تخصص های درون این حرفه بوده ایم. معماران بسیاری بر انواع پروژه های خاصاز قبیل (مراقبت های بهداشتی، خرده فروشی، خانه های عمومی و مهارت های فنی و یا روش های تحویل پروژه) متمرکز شده اند.

معماران برجسته

از معماران برجسته ایرانی می‌توان از: هوشنگ سیحون، سیدهادی میرمیران، حسین امانت، کوروش فرزامی، عبدالعزیز فرمانفرمائیان، داراب دیبا، کامران دیبا، ایرج کلانتری، فریار جواهریان، علی اکبر صارمی، کامران افشار نادری، بهرام شیردل، رضا دانشمیر، نادر خلیلی، محسن فروغی و فرامرز شریفی نام برد.

سبک های معماری

از سبک‌های معماری هم می‌توان سبک‌های زیر را نام برد که هر معمار در ابتدا برای خود سبکی را انتخاب و طرح‌هایش را طبق ایدئولوژی همان طرح‌ها گرایش می‌داد. البته لازم به ذکر است برخی از معماران در طول زمان سبک‌های آنان تغییر کرده و یا هم زمان به چند سبک طرح می‌زدند. الف) سبک‌های غربی که در حال حاضر بسیار رواج دارد مدرن پست مدرن‌های تک (تکنولوژی بالا) اکو تک (تکنولوژی با حداکثر استفاده از منابع ارگانیک) پرش کیهانی دیکانستراکشن و....

ب) سبک‌های غربی که در گذشته بسیار رواج داشت و پله‌ای برای سبک‌های کنونی شد فوتوریسم باروک نئو باروک گوتیک و....

ج) سبک‌های یونانی دوریک یونیک کرنتی و....

معمارهای قاره آسیا

پل آبکار

پُل آبکار (۱۲۸۷ - ۱۳۴۹) (۱۹۰۸-۱۹۷۰) از معماران نوگرای ایرانی ارمنی تبار بود.

زندگی

پل آبکار در سال ۱۲۸۷ خورشیدی در خانواده‌ای نسبتاً مرفه دیده به‌دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان سن لویی تهران گذراند و در سال ۱۳۰۴ برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. دیپلم متوسطه خود را از دبیرستان اورلئان فرانسه گرفت و در همان سال در دانشگاه سن لوک بروکسل در رشته معماری دوره‌های شبانه مجسمه‌سازی، مقاومت مصالح، دکوراسیون و منبت‌کاری را نیز طی کرد.

پل آبکار در سال ۱۳۱۶ خورشیدی به تهران بازگشت و در سازمان‌های دولتی عهده دار مشاغل فنی گردید. هفت سال رئیس دفتر فنی گمرکات و هفده سال رئیس دفتر فنی وزارت دارایی بود. سپس مسئولیت دفتر فنی شهربانی کل را عهده‌دار شد و در سال ۱۳۴۸ با درجه همردیف سرهنگ بازنشسته شد.

پل آبکار با ویژگی اصلی استفاده از آجر بهمنی و ورودی‌های تو رفته با حاشیه سنگی در الگوی مسکن تهران شناخته می‌شود. از آثار وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ساختمان بی سیم، کلیسای ارامنه کاتولیک، سینما نیاگارا، مدرسه باغچه بان

وی در سن ۶۱ سالگی در اردیبهشت ۱۳۴۹ درگذشت.

زندگی هنری

پل آبکار از پیشروان جنبش نوگرایی معماری در ایران بود. ساختمان‌های آبکار با آجر بهمنی او با ورودی‌های کمی فرورفته و سنگ‌هایی که در اطراف آن نصب شده قابل شناسایی است. پل آبکار ساختمان‌های بسیاری در تهران طراحی کرد از جمله:

    ساختمان سینما نیاگارا
    ایستگاه رادیو (بی‌سیم)
    ساختمان کلیسای ارامنه کاتولیک واقع در خیابان شمالی سفارت روسیه.
    مدرسه کر و لال‌های باغچه‌بان
    کلیه ساختمان‌های پیشکاری‌ها و ادارات وزارت دارایی استان‌ها و ساختمان‌های گمرکات.

پل آبکار تعداد زیادی ویلای مسکونی نیز ساخت و آخرین پروژه او در مسابقه طرح کاخ شهرداری تهران برنده اول شد که اجرا نگردید.

منابع

• کتاب تهران، جلد اول، انتشارات روشنگران: زمستان ۱۳۷۰، ص۸۸.
• ارامنه و سینمای ایران، موزه سینمای ایران، باغ فردوس، طهران

باقر آیت‌الله‌زاده شیرازی

باقر آیت الله زاده شیرازی (۱ شهریور ۱۳۱۵ - ۲۸ مرداد ۱۳۸۶)، معمار، مرمت گر، استاد دانشگاه، چهره ماندگار عرصه معماری، حفاظت و مرمت بناهای تاریخی ایران[۱] و عضو پیوسته فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران بود [۲]. وی بنیانگذار مرمت علمی بناها، محوطه‌ها و بافت‌های تاریخی در ایران و از بنیانگذاران سازمان میراث فرهنگی کشور است.

زندگی و دوران تحصیلات

باقر آیت‌الله زاده شیرازی، فرزند سید محمدحسین شیرازی و از نوادگان میرزای شیرازی، در سال ۱۳۱۵ هجری شمسی، در خانواده‌ای ایرانی و مذهبی درنجف به دنیا آمد. مادر وی، فرزند سیدمحمدکاظم شیرازی، از مراجع تقلید بود. وی تا سن ۴ سالگی در نجف زیست و سپس در دوران جنگ جهانی دوم با خانواده به تهران آمد. تا سال دوم ابتدایی در تهران درس خواند و دوباره با خانواده راهی نجف شد و در آنجا به توصیه پدر خود در مدرسه طوسی، قرآن و نهج البلاغه را فراگرفت. سپس وارد مدرسه علوی نجف شد و تا سال ششم ابتدایی را در این مدرسه گذرانید. وی دوران کودکی خود را در کنار شخصیت‌های برجسته حوزوی گذرانید و این افراد و شرایط آن فضا در زندگی او و شکل گیری شخصیتش تاثیری پایدار به جای گذاشتند. وی بعد از کلاس ششم ابتدایی دوباره به ایران مراجعت کرد و به همراه خانواده خود در محله سرچشمه تهران، سکنی گزید.

آیت الله زاده شیرازی سال ۱۳۳۵ موفق به اخذ دیپلم ریاضی از دبیرستان دارالفنون شده و در سال ۱۳۴۲ با درجه عالی در رشته کارشناسی ارشد معماری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ التحصیل گردید. عنوان پایان نامه کارشناسی ارشد او طرح پیشنهادی کانون اصلاح و تربیت اطفال بزهکار بود.

او در سال ۱۳۴۳ برای ادامه تحصیل به ایتالیا رفت و در سال ۱۳۵۰ (۱۹۷۱) با درجه عالی موفق به اخذ مدرک دکتری در رشته مطالعه و مرمت بناها و بافت‌های تاریخی از دانشکده معماری دانشگاه رم شد.[۳] عنوان پایان نامه دکترای وی Progetto di Rianimazione del Bazar di Isfahan il Centro Antico Commerciale a Culturale della Citta (پروژه احیای بازار اصفهان – مرکز کهن تجاری و فرهنگی شهر) بود. این رساله دکتری، تحت نظارت و راهنمایی معمار مشهور ایتالیایی دکتر دِ آنجلیز (De Angelis d'Ossat) انجام پذیرفت.

شغل ها و فعالیت‌های اجرایی

    رییس دفتر فنی سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ایران در استان اصفهان ۱۳۵۸ -۱۳۴۶
    رییس سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ایران و سرپرست اداره کل حفاظت آثار باستانی و بناهای تاریخی ۱۳۶۶-۱۳۵۸
    معاون اجرایی و قائم مقام سازمان میراث فرهنگی کشور ۱۳۷۹-۱۳۶۶
    کارشناس و مشاور علمی حفاظت و مرمت بناها و محوطه‌های تاریخی فرهنگی ۱۳۸۶-۱۳۴۵
    مطالعه، طراحی و اجرای صدها پروژه مرمت و احیاء بناها و بافت‌های تاریخی و مجموعه‌های امروزین در ایران ۱۳۸۶-۱۳۴۲
    طراح و مدیر پروژه طرح مطالعه، ساماندهی مرمت و احیای دولت خانه صفوی در شهر اصفهان ۱۳۵۳-۱۳۴۹ و ۱۳۷۹-۱۳۷۴
    همکاری افتخاری در دوران بازنشستگی با سازمان میراث فرهنگی کشور در ارتباط با تهیه طرح مرمت و احیای مجموعه تاریخی فرهنگی عمارت مسعودیه تهران و نظارت افتخاری بر اجرای آن، مرمت ارگ تاریخی بم، مسجد کبود، گنبد جنت سرای اردبیل، دیر گچین، قصر بهرام، عین الرشید و غیره.
    عضو هیئت موسس و رییس موسسه فرهنگی ایکوموس ایران (Iran ICOMOS)، وابسته به شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌ها، وابسته به یونسکو.
    از پیشنهاد دهندگان طرح مطالعه، تنظیم و تدوین منشور ملی حفاظت بناها و محوطه‌ها و همکاری در اجرای طرح، موسسه فرهنگی ایکوموس ایران وابسته به شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌ها و پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری.
    از بنیانگذاران سازمان میراث فرهنگی کشور. تهیه پیش‌نویس اساسنامه و لایحه قانونی تشکیل سازمان میراث فرهنگی کشور.
    از بنیانگذاران مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی.
    دبیر کنگره تاریخ معماری و شهرسازی ایران، عضو هیئت علمی کنگره، تاسیس دبیرخانه کنگره، برگزاری سه دوره این کنگره ملی در ارگ بم و ویراستاری علمی وکوشش در چاپ پانزده جلد مجموعه مقالات سه کنگره مذکور ۱۳۸۶-۱۳۷۴
    موسس، مدیر مسئول و عضو هیئت تحریریه فصلنامه اثر وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور. وی تا شماره ۴۱، مدیرمسئول این فصلنامه بود. این مجله در سال ۱۳۷۸ از سوی وزارت فرهنگ و آموزش عالی شایستگی کسب درجه علمی-ترویجی را پیدا نمود و هم اکنون درجه پژوهشی را به دست آورده‌است. این مجله، فضایی را فراهم آورد که تلاشگران صحنه میراث فرهنگی کشور قادر باشند نتیجه تلاش‌ها و مطالعات خود را منتشر کنند. طی ۴۱ شماره مجله، حدود ۶ هزار صفحه مطلب در حوزه ادبیات معماری، شهرسازی، باستانشناسی و هنر ایران در آن به چاپ رسید. ۱۳۸۶-۱۳۵۸
    برگزاری نمایشگاه پژوهشی و هنری معرفی شهر تاریخی اصفهان با عنوان اصفهان شهر نور (Isfahan city of light) در موزه بریتانیا ۱۹۷۶
    دبیر علمی دومین همایش معماری مسجد، دانشگاه هنر.
    دبیرعلمی کمیته معماری وشهرسازی، دومین همایش ملی بنیاد ایران شناسی.
    دبیرعلمی همایش فرهنگ و هنر اصفهان در سده‌های یازدهم و دوازدهم هجری قمری -چهره‌های معماری و شهرسازی، فرهنگستان هنر، آذر ۱۳۸۵.
    حضور فعال در مجامع علمی فرهنگی و شوراهای تخصصی در سطح ملی و بین‌المللی.

فعالیت‌های کارشناسی بین‌المللی

    مطالعه و ارائه گزارش علمی در ارتباط با سه شهر اسلامی اندونزی (منطقه حفاظت شده تاریخی کدوس، دماک و چریبون) - سازمان علمی فرهنگی تربیتی آموزشی، یونسکو، ۱۹۷۵.
    ارزیابی و کارشناسی شهر سمرقند ازبکستان برای ثبت در فهرست میراث جهانی - ICOMOS (شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌های تاریخی وابسته به یونسکو)، ۲۰۰۲.
    ارزیابی و کارشناسی مجموعه فرهنگی تاریخی احمد یسوی]

در ترکستان قزاقستان - ICOMOS (شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌های تاریخی وابسته به یونسکو)، ۲۰۰۳. (در رابطه با این ماموریت، علاوه برگزارش تهیه شده، مقاله زیر نیز به چاپ رسیده‌است:[۴]

فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی

• تدریس در رشته‌های معماری، مرمت در دوره‌های کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا در دانشگاه‌های تهران، شهید بهشتی، هنر اصفهان، شهید باهنر کرمان، علم و صنعت دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی. ۱۳۸۶-۱۳۵۵
• استاد راهنما و مشاور رساله‌های نهائی دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا به تعداد ۱۳۰ رساله در رشته‌های معماری، مرمت، پژوهش هنر و باستانشناسی ۱۳۸۶-۱۳۵۵
• از بنیانگذاران نخستین دانشکده مرمت بناها و بافتهای تاریخی (پردیس اصفهان) در دوره کارشناسی ارشد در دانشگاه فارابی پردیس اصفهان ۱۳۵۶
• عضو هیئت علمی مدعو دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه تهران (تدریس در دوره کارشناسی ارشد و دکترا)
• عضو هیئت علمی مدعو دانشکده معماری، دانشگاه هنر اصفهان
• عضوهیئت علمی مدعو دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه علم وصنعت ایران
• عضو هیئت علمی نیمه وقت دانشکده هنر و معماری، کارشناسی ارشد مرمت بناها و بافت‌های تاریخی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی.
• همکاری با دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی در تنظیم و تدوین دروس رشته کارشناسی ارشد تاریخ معماری و شهرسازی ایران.
• عضو هیئت علمی مجله علمی پژوهشی مجله هنرهای زیبا، دانشگاه تهران.
• عضو هیئت علمی مجله علمی پژوهشی معماری و شهرسازی صُفّه، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی.

کتاب‌ها

1. روبرت هیلن برند: معماری اسلامی – شکل، کارکرد و معنی، ترجمه باقر آیت الله زاده شیرازی، انتشارات روزنه، ۱۳۸۳.
2. برنارد ام. فیلدن : بین دو زمین لرزه- کتاب راهنمای میراث فرهنگی در مناطق زلزله خیز، ترجمه باقر آیت الله زاده شیرازی، اکرم بحرالعلومی، موسسه فرهنگی ایکوموس ایران، پایگاه پژوهشی ارگ بم، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، ۱۳۸۳.
3. آرتور اوپهام پوپ: سیری در هنر ایران، ترجمه باقر آیت الله زاده شیرازی(ترجمه فصل ۱۶ از بخش سوم جلد سوم: معماری هخامنشی، فصل‌های ۳۹، ۴۲ و ۴۳ از بخش ششم جلد سوم: معماری دوران اسلامی به همراه تعلیقات مترجم بر جلد سوم، جلد هشتم)، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، در دست انتشار.
4. جورجو کروچی: حفاظت و مرمت سازه‌ای میراث معمارانه، ترجمه باقر آیت الله زاده شیرازی، مهرداد حجازی، در دست انتشار.
5. باقر آیت الله زاده شیرازی: مروری بررویکرد ایران معاصر به حفاظت میراث فرهنگی (تالیف، ۱۳۸۵)، موسسه فرهنگی ایکوموس ایران و پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، در دست انتشار.
6. باقر آیت الله زاده شیرازی: ترجمه منشورهای بین‌المللی حفاظت: منشورها و قوانین محافظت معمارانه- پاکستان (۱۳۸۶)، منشورحفاظت مکان‌های ارزشمند میراث فرهنگی–ایکوموس نیوزلند(۱۳۸۶)، منشور آتن، منشور ونیز، در دست انتشار.
7. باقر آیت الله زاده شیرازی: تاریخ معماری و شهرسازی شهر اصفهان، در دست تالیف.

مقالات

تالیف و ترجمه بیش از ۱۱۰ مقاله در حوزه مرمت و حفظ آثار و بافت‌های تاریخی، معماری و شهرسازی.

عضویت‌ها

• عضو پیوسته فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۸۶-۱۳۸۰
• عضو کمیته معماری و شهرسازی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران
• عضو شورای فنی سازمان میراث فرهنگی کشور
• عضو هیئت موسس و رییس موسسه فرهنگی ایکوموس ایران، وابسته به شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌ها، وابسته به یونسکو، ۱۳۸۶-۱۳۷۹
• عضو هیئت داوری مسابقات بزرگ و ملی معماری مانند طراحی کتابخانه ملی ایران، طراحی مجموعه فرهنگستان‌های جمهوری اسلامی ایران و غیره.
• عضو افتخاری آکادمی معماری کشورهای شرقی
• عضو کمیته راهبردی پژوهش و حفاظت ارگ تاریخی بم
• عضو کمیته راهبردی پژوهش و حفاظت قلعه الموت
• عضو کمیته علمی کنفرانس بین‌المللی مطالعه و حفاظت از معماری خشتی یزد

تدوین و تألیف جزوات درسی

1. سالم سازی محیط مرطوب برای درس تکنولوژی مرمت ۱۳۶۶
2. اخلاق در مرمت برای درس طرح مرمت بنا ۱۳۶۷
3. تجربیات پژوهش، حفاظت و مرمت در ایران برای درس قوانین و تشکیلات ۱۳۷۰
4. میراث فرهنگی و توسعه حفاظت به مفهوم تعمیر و حقیقت اقتصادی برای درس طرح مرمت و بافت ۱۳۷۹
5. سیرتحول سازه در معماری ایران برای درس تکنولوژی مرمت و تاریخ معماری ۱۳۸۱
6. آموزش مرمت بناهای تاریخی برای معماران و مرمت گران برای درس طرح مرمت بناها و بافتهای تاریخی ۱۳۸۰
7. جزوه درسی تهیه طرح مرمت بناها و مجموعه‌ها

جوائز و تقدیرنامه‌ها

• برنده جایزه بین‌المللی Award for Architecture به خاطر ارائه و اجرای طرح مرمت، حفظ و احیاء بناهای تاریخی چهل ستون، عالی قاپو و هشت بهشت در شهر اصفهان در سال ۱۹۸۰. در این پروژه، دکتر شیرازی به عنوان طراح و مدیر پروژه در سازمان ملی حفاظت آثار باستانی با موسسه شرق‌شناسی ایتالیا IsMEO) (Italian Institute for Middle East and Far East- به سرپرستی دکتر Eugenio Galdieri همکاری داشتند. این جایزه، به خاطر کار حفاظتی دقیق و گستردهٔه صورت گرفته و گزارش‌های پژوهشی منتشر شده به مجریان آن اعطاء گردید. نتایج این پروژه، باعث گسترش بدنه دانش معماری از معماری اسلامی شد و کارشناسان و هنرمندان آموزش دیده در این پروژه، در سالیان بعد، از تجارب کسب شده خود در مرمت و احیای بناهای متعددی در اصفهان و سایر شهرهای ایران بهره بردند.
• چهره ماندگار عرصه معماری، مرمت و حفظ آثار تاریخی، همایش چهره‌های ماندگار، ۱۳۸۰
• برنده جایزه تشویقی کتاب سال ایران برای ترجمه کتاب معماری اسلامی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ۱۳۸۲
• بازنشسته برگزیده ملی از سوی ریاست جمهوری اسلامی ایران ۱۳۸۲
• خادم برگزیده میراث فرهنگی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ۱۳۸۲
• خادم برگزیده میراث فرهنگی از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور ۱۳۸۲
• استاد برگزیده سال از سوی دانشگاه آزاد اسلامی
• دریافت لوح تقدیر به مناسبت همکاری در همایش ملی بنیاد ایران شناسی
• دریافت لوح تقدیر از سوی انجمن صنفی معماران اصفهان ۱۳۸۳
• دریافت لوح تقدیر به عنوان خادم برگزیده میراث فرهنگی
• دریافت لوح تقدیر در حوزه معماری و مرمت آثار باستانی از دومین همایش اخلاق و نیاِش در آینه هنر و پژوهش ۱۳۸۶
• دریافت چندین تقدیرنامه از دانشگاه آزاد اسلامی به عنوان استاد نمونه، وزارت مسکن و شهرسازی، بنیاد ایران شناسی، فرهنگستان هنر و غیره. ۱۳۸۶

جمع آوري از

ir_architect

نقشه های معماری مسجد جامع شهرک قدس در تهران بهمراه عکس های سه بعدی

مساجد خانه هاي امن الهي ومقدس ترين مكان هاي روي زمين هستند كه علاوه بر اينكه از نقش عبادي مذهبي برخوردارند، همواره داراي نقش اجتماعي و سياسي نيز مي باشند. معماران و هنرمندان با اعتقاد ، ايمان و خلوصي كه داشتند آثار بسيار خوبي را آفريدند و با جهد و كوششي كه در اين راه نموده اند در رهگذر تاريخ همواره مساجد رابه عنوان بناهاي ماندگار برتارك شهرها درخشانده و ماوا و مامني براي اهل ايمان فراهم نموده اند.
مسجد شيخ لطف الله اصفهان ، مساجد جامع يزد ، مسجد جامع قزوين ، مسجد گوهرشاد  و ... از زمره مساجدي هستند كه پس از گذشت سال ها همچنان جلادهنده روح و مايه فخر هنر اسلامي بوده و دقت درآنها براي اهل مطالعه مايه مباهات و درس آموزي گرديده است و از اين جهت است كه مي توان قداست مساجد را مهم ترين عامل حفظ ساختمان مساجد تاريخي دانست.
معماري مساجد هركشور علاوه بر فعاليت هاي ديني گوياي ويژگي هاي معماري بومي آن كشور نيز است. درمساجد ايران انواع طرحهاي معماري به صورت هاي متنوع را مي توان مشاهده كرد كه هر كدام نمايانگر دوره اي از تاريخ ، معماري و سبك مرسوم درمنطقه اي از كشور مي باشد كه هر يك از انواع مساجد  مانند مصلي ، مسجد جامع ، مساجد محله اي ، مساجدكوچك (نماز خانه ها ) و ... از لحاظ وسعت ، عناصر ، اندام هاي كالبدي ، تركيب فضايي و موقعيت در بافت شهري ويژگي هاي خاصي  را دارا مي باشند.

کنترل پروژه

مدیریت پروژه یا کنترل پروژه (به انگلیسی: Project management) فرآیندی است در جهت حفظ مسیر پروژه برای دستیابی به یک تعادل اقتصادی موجه بین سه عامل هزینه، زمان و کیفیت در حین اجرای پروژه، که از ابزار و تکنیک های خاص خود در انجام این مهم کمک می گیرد. در واقع کنترل اجرای دقیق و کامل برنامه تدوین شده برای پروژه است، به طوری که هنگام خروج از برنامه بتوان با تشخیص علل و طرح اقتصادی ترین فعالیتها، پروژه را به نزدیکترین حالت ممکن در مسیر اولیه و اصلی خود باز گرداند. کنترل پروژه در این راه از سه عامل زیر بهره میگیرد.

1. - تعیین وضعیت واقعی پروژه
2. - مقایسه وضعیت واقعی با برنامه
3. - در نظر گرفت اقدام اصلاحی

مثلث کنترل پروژه،فلش ها: هزینه، طرح، برنامه زمانی

 

در قرن دوازدهم، اهالی شهر پیزا تصمیم گرفتند کلیسای آنها برجی داشته باشد که برج سینت مارک را تحت تأثیر قرار دهد. پس از آن که پایه‌های بنا حفر شد، معماری کار آزموده به نام دیوتیسالوی که مسئول ساختمان این برج بود، نخستین سنگ آن را بنا نهاد. اما چند سال پس از شروع ساخت آن، هنگامی که تنها سه طبقه پایینی آن به پایان رسیده بود و پیش از آنکه ارتفاع برج به ۱۲ متر برسد، این برج خمیدگی خودش به سمت جنوب‌شرقی را نشان داده بود. پس از آن ساخت این برج به مدت ۱۰۰ سال متوقف شد.

در سال ۱۲۳۴ از معمار دیگری به نام بونانّو پیزانو خواسته شد تا ساختمان برج را تمام کند. او چهارمین سقف بنا را به پایان رساند و آن را نیمه تمام گذارد و چهار طبقه بعدی آن با همان تمایل به خمیدگی به پایان رسید. سپس معمار دیگری رشته کار را بدست گرفت و طبقات پنجم و ششم را تمام کرد، اما پایه اصلی همچنان منحرف می‌شد.

تقریبا صد سال بعد، معماری به نام جووانی پیزانو ساختمان آخرین بالکن را به پایان رساند و ناقوس‌های برج را در نزدیک مرکز ثقل نصب کرد.

بدین ترتیب در سال ۱۳۵۰، یعنی پس از ۱۷۶ سال، ساختمان برج به ارتفاع ۸۵ متر با تعداد ۷ زنگ در بالای آن به وزن بیش ۲۹ تن، پایان یافت. از آن زمان تا کنون و در مدت ۷٫۵ قرن مدام به انحراف این برج افزوده شده و در حال حاضر ۲/۴ متر از خط اصلی خود انحراف پیدا کرده‌است.

این برج ۵۵ متر بلندی و هفت ناقوس داشت، که به علت خطر ریزش آن، ناقوس‌های آن به صدا در نمی‌آمدند. در آن ۳۰۰ پله نصب شده‌است و ضخامت پی‌های برج در حدود ۵ متر است که روی ماسه، کار گذاشته شده‌اند. عده‌ای معتقد هستند همین امر سبب کج شدن برج شده‌است. کارشناسان می‌گویند علت اصلی انحراف برج مربوط به خاک زیربنای آن است که دارای ساختمان اسفنجی می‌باشد. این منطقه از شن و خاک و رس آبرفتی حاوی ۶۰ درصد آب تشکیل شده و در حقیقت بنای برج روی یک زمین باتلاقی ساخته شده‌است.

انفجار بیش از یک هزار بمب در جنگ جهانی دوم در این شهر و وقوع حدود ۱۰۰ زلزله خفیف و شدید در این منطقه، نتوانسته‌است برج کج را به زمین بیندازد و این برج هنوز هم به خمیدگی خود ادامه می‌دهد. کل انحراف برج ۲/۴ متر است که ۳۰ سانتیمتر این کجی، مربوط به ۱۰۰ سال اخیر است. این برج هر سال ۲٫۵ سانتیمتر به سمت زمین کج می‌شود و گفته می‌شود احتمالا تا ۸۰ سال دیگر سقوط خواهد کرد.

بر طبق یک افسانه گالیلئو گالیله که خود نیز یک پیزایی بود، آزمایش‌هایش در مورد سقوط آزاد را در طبقات بالای این برج انجام داده‌است.

بر اساس گفته های ناموثق منشی گالیله ۲ گلوله با جرم های متفاوت را از بالای این برج به طور همزمان رها کرد تا این نظریه که سرعت سقوط اجسام از جرمشان مستقل است را ثابت کند !

برج پیزا که یک اثر هنری نیز هست ساختنش ۱۷۷ سال بطول انجامید و اولین طبقه ی آن در سال ۱۱۷۳ ساخته شد که از سنگ مرمر سفید با ستون های بزرگ و زیبا بود و به قوسهایی منتهی میشد . در سال ۱۱۷۸ بعد از آنکه کار طبقه ی سوم به اتمام رسید به علت پــی ناپایدار و ضعیفش برج نشست کرد و پس از آن ساخت و سازش قریب به یک قرن متوقف شد . در این سال ها برج پیزا در گیر جنگ های جنوا ، لوکا و فلورانس بود و فقط در سال ۱۱۹۸ به طور موقت ساعتهایی را در طبقه ی سوم آن نصب کردند .


مهندسین آن زمان برای آنکه بتوانند کج بودن برج را جبران کنند یک طرف از طبقات آن را از طرف دیگر بلندتر ساختند اما برج به طرف دیگر خم شد . در سال ۱۲۸۴ ساخت برج دوباره متوفق شد تا سال ۱۳۱۹ که طبقه ی هفتم آن را کامل کردند . در سال ۱۳۷۲ شخصی به نام توماس آندره پیزانو هفت زنگ به سبک رومی را برای این برج طراحی کرد که هر کدام از آنها گویای یک نت موسیقی است . نام و وزن هر کدام از زنگها به شرح زیر است :

+) زنگ اول : L’assuna با وزن ۳۶۲۰ کیلوگرم +) زنگ دوم : Crocifisso با وزن ۲۴۶۲ کیلوگرم +) زنگ سوم : san ranieri با وزن ۱۴۴۸ کیلوگرم +) زنگ چهارم : La Terza با وزن ۳۰۰ کیلوگرم +) زنگ پنجم : La Pasquereccia یا La Giustizia ( از عید پاک میآید زیرا در عید پاک از آن استفاده میکردند ) با وزن ۱۰۱۴ کیلوگرم +) زنگ ششم : Vespruccio با وزن ۱۰۰۰ کیلوگرم +) زنگ هفتم : Dal Pozzo با وزن ۶۵۲ کیلوگرم ( در آواخر قرن ۱۸ زنگ جدیدی را بجای این زنگ که شکسته بود قرار دادند )

این برج به این ترتیب، به نشان اصلی شهر پیزا تبدیل شد و سال ۱۹۸۷ نیز توسط یونسکو به میراث فرهنگی پیوست.

از ۷ ژانویه ۱۹۹۰ بازدید از این برج توسط توریستان ممنوع شد. چون خطر ریزش آن افزایش پیدا کرده بود. پس از ۱۲ سال و کمی راست‌سازی برج از ۱۵ دسامبر ۲۰۰۱، دیدار از این برج ۱۴،۵۰۰ تُنی مجدداً توسط بازدیدکنندگان آزاد شد.